Зүгээр л

Блогоор шагайлгүй удчихжээ. Жил болсон бололтой. Бичиж байсан зүйлээ уншихаар яг тэр өдөр нүдэнд буух юмаа. Олигтой үр бүтээл гаргалгүй жил болсон байна. Өдөр хоног өнгөрөөд байдаг. Бүх юм бахь байдагтаа. Яг бичих гэхээр олон юм холилдоод юу бичихээ мэдэхээ боличих юм. Дараа л болохоос. Өнөөдөр 2009 оны 3 сарын 26.

Нээх хэрэггүй шахуу

Монгол орон дэндүү сайхан юмаа. Сая хэд хоног хөдөө ажиллаад сайхан сэтгэлээрээ амраад ирлээ. Биеэр бол ч нурж унахаа шахсан нь л даа. Хэдэн өдөр нойргүй шахам, шороонд.. Туйлдаж байна лээ шүү. Гэхдээ л толгой бол амраад ирсэн гэхүү дээ. Үр хүүхэд, ажил, гэр, оройн хоол, гэрийн ажил гээд гэр бүлийн амьдрал заримдаа зугатаамаар болгох юм. Нөгөөх л нэг хэвийн амьдрал. Сайжраад ч байгаа юмгүй муудах ч юмгүй, тэгээд л өдөр хоногоо өнгөрөөсөн өнөөх л амьдрал. Боломж л гарвал зугатаах гээд байдаг болчиж, муу ёр байгаа даа. Ирчээд усанд орсон чинь шалны алчуур базсан юм шиг болчдог байшд ус. Нөхөр гуай явуулах дургүй байсныг ч хэлэх үү, далимдуулаад чихэн дээр хонх зүүгээстэй. Ядарлаа ч гэх шиг, хүүхдүүд хэцүү ч гэх шиг. Даанч ойлгохгүй л дээ. Өдөр өнгөрөх тусам би холдоол, хичнээн хичээвч холдоол. Өөрөө ч мэдэхгүй намайг түлхээд л. За за болно биз дээ, энэ битгий хэл зовлон зөндөө байгаа юм чинь. Хүн жаргаж байхдаа мэддэггүй юм гэсэн, би бас жаргаад ч байгаа юм билүү, хэн мэдэхэв.
Хавар болохоор хамаг юм сэргээд гоё шүү. Нар тусах нь хүртэл өөр. Хавар ирэх тусам нэг нас нэмэгдээд. Гэснээс сүүлийн үед өөрийгөө Midlife crisis болоод байгаа юм боловуу гэж бодлоо. Эмэгтэй хүн 30 хүрэхээрээ, эрэгтэй хүн 40 хүрэхээрээ болохоо байдаг гэсэн, хаха. Ёох, сэтгэл санаа бол гялс засарч байгаа юм бишүү. Өнөөдөр нээрээ ялалтын баярын өдөр. Бүх хүмүүст баярын мэнд хүрэчихье. Баска ахын төрсөн өдөртөө давхцаад олон хүн маргааш бөөн эсгий гуталтай түмэн зулзагатай зараа өвөртөлж хэвтэх байх даа.
Зараа залуу битгий тэгээд байн байн олон дахин үржээд түмэн зулзага гаргаад айл хэсээд бай л даа. Овоо завгүй ойрд охин хүүхэн эргүүлэхгүй байгаа сураг гараад байсан. Баска ахын төрсөн өдөр болохоор л гар утсаа чагнаастай, ярих хүн олдохгүй бол өөрөө санаа гаргаастай айн.
Айлын блог хэсэхээр сэтгэл санаагаар унаал, би ингэж бичиж чадахгүй юм чинь ер нь блогтой байх ямар шаардлага байна гэж бодоол, тэгснээ бас хааяа хэдэн үг өөртөө зориулж бичмээр бодогдоод л. Гандан буурахгүй ээ, тэгж байгаад жаал жуул юм бичээд сурчих ч юм билүү. Ямарваа зүйлийг эхлүүлэх л хэцүү байдаг гэсэн.
Drei Lebens-Hilfen:
Die Hoffnung
Der Schlaf
und das Lachen.

3 life-help: hope, sleep and smile гэж орчуулмаар юм уу даа.
Унгас олон улсын хэллэгээр:
Дани- fis
Англи- fart
Финлянд- pieru
Франц- pet
Голланд- windje
Итали- peto
Япон- onara
Солонгос- bang gu
Норвег- fise
Польш- pierdzenie
Португали- traque
Швед- fjart
Испани- pedo
Чех- psouk
Турк- osuruk
Унгар- szellentes

Заваан юм бичсэнд сорри, зүгээр ойрхон байсан номон дээр байхаар нь л. хэхэ. Ажил гарчлаа.

Бодоо л

Орчлонгийн өдөр хоногууд өнгөрсөөр. Саяхан л 85 оны хүүхэд гэхээр өө жаахан хүүхэд байна гэж боддог байсан чинь нөгөө хэд маань бас л 23 хүрсэн том хүмүүс болцон байх юм. Аниа сэтгэлээрээ залуу явжийна гэж өөрийгөө аргадаад ч байгаа юм уу хуураад ч байгаа юм уу бүү мэд. Гэхдээ өөдрөг явна шүү. Хааяа наснаасаа хамаагүй залуу харагддаг хүнийг харахаар за хөгшрөхөөрөө ийм л явах юм шүү гэж дотроо бодно. Гэхдээ элдэв пластик хагалгаагүйгээр шүү дээ. Гэснээ нэг мэдсэн чинь арьсаа татуулцан явах бий дээ. Хаха, магадгүй шүү. Долоо хоног, сар жилүүд урсан өнгөрөөд л байдаг, хийсэн бүтээсэн маань дэндүү жаахан. За яахав дээ 2 хүүхэд гаргаж Монголын хүн амын тоог нэмсэн явдлыг эс тооцвол. Тэр нь сайн үйлс ч байсан юм уу үгүй ч юм уу бас мэдэхэд хэцүү л дээ. Хүүхдүүдээ сайн боловсролтой толгойнд нь юм хийгээд харин жаахан сайн үйлс бүтээх байх даа. Миний ирээдүйд хийх хөрөнгө оруулалт. Сүүлийн үеийн хүүхдүүд, хүмүүсийн оюун ухаан ямар хоосорч байнаа. Ном уншдаг хүн цөөхөн болжээ. Телевизээр хааяа /дэндүү хааяа л даа, гэрийн ажил гэж заваарч байж зав ерөөсөө гарахгүй шүү/ нэг элдэв асуулт хариултын АХА энэ тэр үзэхээр заримдаа арай ч дээ гэж бодогдох юм. Энэтхэгийн нийслэлийг нэрлэнэ үү гэхээр за байз д-ээр эхэлдэг юм, да до дюу юу билээ гэнээ. Түвдэнгийн Борыг ямар хадан дээрээс түлхэж унагаасан бэ гэсэн чинь ээж хад гэвэл яах уу. Буудаж болно л доо. Ядаж дөхүүлж буудна байгаа даа. Ээж хаднаас хүн унавал хөл нь ядаж хугарахгүй биз дээ, юун үхэх. Намайг 10 жилд байхад манай сургалтын систем сайн байжээ. За тэгээд телевиз үзэхээр л бухимдчихдаг юм. Төрийн төлөө огтоно боож үхнэ гэхчээр муу бор гэртээ үглээд л явах юм даа. Гэхдээ яадын, далайд дусал нэмэр. Монгол хүний оюуны хоосрол үнэхээр хэцүү байнаа. Хүн өөрөө хичээгээд өөрийгөө хөгжүүлэхгүй бол тархи гэдэг юм чинь амархаан залхуу болчихдог гэж байгаа. Гэх мэтээр санаа зовоож байгаа асуудал зөндөө байна. Заки ороод ирвээ хөө. Байж байгаад болохоос.

Ажил тарлаа

Намайг 10 жилд байхад жилийн жилд хавар болгон сургуулийн хашаанд мод тарьдаг байж билээ. Ангиараа шуугилдаад л, нөгөө модоо зөв ч суулгаад байгаа юм уу үгүй юм уу бүү мэд. Тэгээд нэг долоо хоног хоёр долоо хоног модоо ээлжлэн идэвхитэй услаад мартааский. Дараа жил нь дахиад л нөгөө газраа мод тариаллл. Лав л 10 төгстөл 3 жил нэг газар мод тарьснаа санаж байна.

Өнөөдөр өдрийн хоолоо идчээд ажил руугаа алхая гэтэл нөгөө сайхан шороо маань шуураад үүнийг санагдуулчихлаа. Өдөр бүр ПС-ний өмнө суучихаад огтхон ч сандлаасаа ховхордоггүй хүнд өдөрт боломжоороо жаахан алхаж байвал дээр юм уу гэж санасан чинь шороо саад хийчихлээ. Бушуухан таксигаа бариад шороогоо хараагаад л ажил руугаа орж явчлаа даа. Одоо харин овоо намжих шинжтэй болцон байна. Гараад 37-37 оороо шогшоод байж дээ. Заки өнөөдөр намайг анзаарах ч завгүй гүйгээд байгааг нь мань чиг нь далимдуулаад жаал хувийн болон хувьсгалын ажил хийчүүл яах уу. Ажилд ороод бараг сар болох гэж байна шд, нийлчихмээр найз одоо болтол олоогүй байдаг.
Гээд л аймаар сүрхий лаг юм бичих гэж байсныгаа нураачих юмаа. Нээрээ яаж энэ шороог багасгах вэ? бас утааг. Өвөл утаа үнэртүүлээд хавар шороо ханхлуулаад л гүйгээд байх юм байна л дөө. гачин.

ажил тарааский, маргааш үргэлжлүүлий гэж худлаа яриаский... гэхдээ бичихийг бодноо, хэдэн өдөр ч юм бичих юмсан гэж бодов... Очиж бондгор чөргөр бандгар гурвынхаа хоолыг хийж өгий дөө, намайг хүлээгээд л сууж байгаа биз.

4 сарын нэгэн боллоо

Зарааг алнаа.
За эхнээс нь эхлий. Яагаад зарааг алах болсон тухайгаа. Өнөөдөр ямар баяр билээ дээ. Тэгээд л алах боллоо л доо. Өглөө ... ч гэж дээ гадуур ажилтай яваад үд дунд ажил дээр ирснээс хойш бараг өмнөх ажлаа хийсэнгүй баярын мэнд хүргэлцээд, бие биенээ явуулсаар байгаад таарлаа. Жил бүрийн энэ өдөр би дандаа л хууртана. За энэ жил хүн юу ч гэж хэлсэн итгэж болдоггүй юм шүү гэж бодсон хэрнээ л хууртана. Энэ жил гэхэд за та нар бараг мэдэж байгаа байлгүй, гэнэн баагий сайт-д нэг хууртав. Дахиж нэг Зараад том хууртав. Сайхан гэнэнтэх юм байналдөө. Бүүр ажил хийх сонирхолгүй болчлоо. Зараагийн аргаар захирлаа хуурцан. Чамайг даа гэнээ, хаха, гоё. Надтайгаа таарсан гэнэн амьтан байна лдаа, бөглөөд явуулчиж. Одоо царайг нь харахаар инээд хүрээд байх юм, ажлаа хийгээч гэнээ. За за яг өөдөөс хараад суучихдаг болохоор ингээд хувийн ажил амжуулж болдоггүйшд шал төвөгтэй. Маргаашнаас гараад явахаар нь л бичихээс дээ. Зараа би блог бичсэн шүү, өөрөө өдөр болгон бичдэг юм шиг хүнийг байнга дарамтлах юм. Тэгээд бас дээрээс нь хайртай залуучуудын нэрийг мэдчих юмаа. За яадын тээ, өтөлсөн болохоос үхсэн биш яагаад өөр залуу харж болдоггүй юм.
Нээрээ хүмүүс яасан гоё уран цэцэн бичдэг юм бэ? Бүүр шүтчихлээ. Яаж ингэж бичих үү? гээлүү.

Very first time

За ингээд нэг блогтой болдог юм байна. Mongol useg naagaagyi bolohoor shuud l latinaar. Onoodor oroi ajil taraad amjval olj avahaas. Useggyi shal tovogtei yum. Zaki naagaagyi surchihaar zugeer baidiin geed bhaar n neeh surdag baatar bolson chin.... Surahgyi yum shig bna. Blog hiihed tusalsan zara-d bayarlalaa. Saya garch hool ideed ajliin heden huuhnuudtei taniltsav. Taalagdsangyi. Shaal sonin yum yarihiin, bie bieneesee deeshee garah geed yadsan. Zyook, ajlaa hiisen bolyo doo. Ehnii post neg iimerhuu. Margaashnaas zavtai bolohooroo jaahan blogdohoos.